Μια "επιτυχία' που ...δεν περιγράφεται!

Η "επιτυχής διαχείριση της πανδημίας" από την κυβέρνηση προβάλλεται σε τεράστιες ποσότητες και από πολλές πλευρές.
Οκ! Δεν έχω την παραμικρή αναστολή να δεχθώ οτι υπήρξαν πράγματα θετικά. Από την άλλη έχω να σημειώσω πολλές και "βαριές" αστοχίες. 
Παρακολουθώντας αρκετά την δημοσιολογία της πανδημίας εκείνο που μου έμεινε ως παρατήρηση είναι τούτο: Ενώ η επίκληση των πολλών και σημαντικών κυβερνητικών αστοχιών έχει μια εδραία βάση τεκμηρίωσης με γεγονότα και αριθμούς, η "επιτυχία" προβάλλεται περίπου ως φυσικό φαινόμενο!. Ως μια αυταπόδεικτη αλήθεια , ένα πολιτικό - και επιστημονικό αξίωμα που δεν χρήζει απόδειξης.
Έχω διαβάσει ελάχιστα επιχειρήματα που να αντιστοιχούν σε υπαρκτά δεδομένα και όχι σε ακατάσχετη προπαγάνδα βουλησιαρχικής υφής. 
Με απόλυτα καλή πίστη θα έκανα έκκληση προς τους άφθονους υποστηρικτές της άποψης περί επιτυχίας να μας παραθέσουν μερικά (συγκεκριμένα παρακαλώ!) επιχειρήματα που να τεκμηριώνουν (επανάληψη: να τεκμηριώνουν!) την επιτυχία. Αν είναι όντως τόσο μεγάλη η επιτυχία μόνο καλό θα κάνουν σε όποιους και σε ότι υποστηρίζουν...

Πολιτική θανατολαγνεία

Αν εν μέσω της πανδημίας ζητήσεις το λόγο π.χ  γιατί:

• ·         Δεν ενισχύεται το υπερπολύτιμο ΕΣΥ και το προσωπικό του;
• ·         Ενισχύονται αθέμιτα τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια και τα κανάλια;
• ·         Δεν γίνονται μαζικά τεστ όπως επιμένει ο ΠΟΥ
• ·         Δεν αποσυμφορούνται φυλακές  , στρατόπεδα προσφύγων , στρατώνες κλπ
• ·         Έχει κλείσει ει ουσιαστικά η Βουλή και η χώρα «κυβερνιέται  με ΠΝΠ και φίλια ΜΜΕ;

Τότε κάνεις αθέμιτη αντιπολίτευση και  διασπάς την εθνική προσπάθεια .

Ενώ αν εν μέσω πανδημίας και εν μέσω νέας οικονομικής και κοινωνικής κατάρρευσης συζητάς για εκλογές  μόνο και μόνο για να κερδίσει το μαγαζί σου , τότε δεν κάνεις εμπόριο  θανάτου  αλλά κάνεις «επιτυχημένη διαχείριση. Αφεριμ

Η εκδίκηση (;) της «ξεσκατίστρας»

Σε ποιους  έχουν ακουμπήσει την επιβίωσή τους οι κοινωνίες που δοκιμάζονται σκληρά από την πανδημία;

• ·         Στις «ξεσκατίστρες» δηλαδή στις νοσηλεύτριες και στις καθαρίστριες.
• ·         Στους «σκουπιδιαραίους» δηλαδή στους εργαζόμενους στην καθαριόττα.
• ·         Στους ντιλιβεράδες
• ·         Στους υπαλλήλους των σούπερ μαρκετ  

Και τι θα γινόταν άραγε αν έστω ένας από τους  παραπάνω κλάδους δεν υπήρχε;

Όχι δεν ξέχασα τους  γιατρούς  του Δημοσίου , ούτε τους εκπαιδευτικούς που χωρίς καμιά αντίστοιχη των συνθηκών  υποστήριξη κρατάνε όρθια ζωτικά δημόσια αγαθά. 

Απλά ξεχώρισα μερικούς από  τους  πιο κακοπληρωμένους, συχνά ανειδίκευτους, και συκοφαντημένους   μέχρι ανθρωποφαγίας εργαζόμενους/ες . Αυτούς /ες με τα  απάνθρωπα ωράρια , τις κλεμμένες υπερωρίες , την επισφάλεια , τα αιωνίως χρωστούμενα  και  όλα τα άλλα  καλούδια της οικονομίας των αγορών. Αυτούς που για 650 Ε ρισκάρουν τα πάντα για να υπάρχει η κοινωνία ως τέτοια. 

Τους διάλεξα για να τονίσω μια αντίθεση που (θα έπρεπε να ) οδηγεί σε βαθιές σκέψεις, αναστοχασμό στα κυρίαρχα πρότυπα, τους ορισμούς  και τις ιεραρχήσεις μας ως προς την εργασία.

Πάρα πολλοί αναγνωρίζουν το ηθικό μεγαλείο   αυτών των κλάδων. Όμως ακόμα και όταν δεν είναι υποκριτικό- που όσον αφορά τους κυβερνώντες είναι σε βαθμό χυδαιότητας- υπάρχει το ερώτημα: ποιο είναι το «εμπράγματο»  αντίκρισμα αυτής της πρωτοφανούς αυτοθυσίας; Θα κερδίσουν κάτι; Βαρέα και ανθυγιεινά ίσως; Κάποια αύξηση;  Κάποια εξασφάλιση μη απόλυσης ;  Φοβάμαι πως όχι.  Οι κυρίαρχες ιδέες και δυνάμεις ήδη υλοποιούν  σχέδια για την επιστροφή στη κανονικότητα των αγορών . Που σημαίνει  οι «ήρωες» , μόλις κατακάτσει ο κουρνιαχτός, θα ξαναγίνουν αναλώσιμα της «σκληρής προσπάθειας για την ανάκαμψη» . Εκτός αν έρθει νέα καταστροφή ή αν…  

Κορονοϊός εσωτερικού και κορονοϊός εξωτερικού;

Το παρατηρήσατε; Όλες σχεδόν οι αναφορές στον αριθμού κρουσμάτων της πανδημίας στην Ευρώπη σταματούν σε 4-5 χώρες . Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Βρετανία. Σπανίως θα παραπέσει και καμιά αναφορά στο Βέλγιο και την "άτακτη" Σουηδία.
Οι αριθμοί αυτοί είναι κατά πολύ μεγαλύτεροι από της Ελλάδας οπότε το συμπέρασμα έρχεται μόνο του: «μαγκιά» της Ελλάδας!.
Ίσως ναναι κι έτσι.
Ωστόσο ψάχνοντας κανείς την αμείλικτη αλήθεια των αριθμών σε όλη την Ευρώπη (*),  με έκπληξη θα διαπιστώσει ότι πάρα πολλές χώρες είναι στα ίδια ή και χαμηλότερα επίπεδα από την Ελλάδα. Με πολύ λίγα κρούσματα είναι π.χ σχεδόν όλη η Βαλκανική! Βουλγαρία, Αλβανία, Σερβία, Κροατία, Βόρεια Μακεδονία, Ρουμανία είναι σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα μέχρι στιγμής. Είναι επίσης χώρες της Κεντρικής Ευρώπης π.χ Σλοβακία ή της Βόρειας όπως η Νορβηγία, Δανία κοκ.
Οι αριθμοί λοιπόν λένε πως η Ελλάδα δεν είναι η όαση στην έρημο της πανδημίας. Είναι ευτυχώς -και μακάρι να μείνει εκεί- σε χαμηλά σχετικά επίπεδα μαζί με πολλές  άλλες χώρες. Αυτό ωστόσο αντικειμενικώς συνιστά, τόσο επιστημονικά όσο και πολιτικά, μια εντελώς διαφορετική κατάσταση από αυτήν της «μοναδικότητας» της Ελλάδας , έτσι δεν είναι;
Περιμένετε να διαβάσετε την ερμηνεία αυτής της περίεργης εικόνας; Μπα… Το αφήνουμε σαν «εργασία για το σπίτι» μέρες που είναι!  

(*) Δείτε π.χ στον https://www.ecdc.europa.eu/en/geographical-distribution-2019-ncov-cases τα στοιχεία του ECDC ειδικού οργάνου της Ε.Ε  για την πανδημία. 

Μερικές Ευρωπαϊκές απορίες και μια παράκληση

Μερικές Ευρωπαϊκές απορίες και μια παράκληση

 Αναρωτιέμαι:

ΑΝ:

•   Αν η Ελλάδα ΔΕΝ ΗΤΑΝ πλήρες μέλος της Ε.Ε αλλά μια τρίτη χώρα. 
•       Αν τα σύνορά της ΔΕΝ ΗΤΑΝ σύνορα της Ε.Ε. 
•        Αν ΔΕΝ δεχόταν μια ολοφάνερη απειλή μέσω της απάνθρωπης χρήσης των απελπισμένων.

ΤΟΤΕ

• Τότε τι το διαφορετικό από αυτό που σήμερα κάνει θα  έκανε η Ε.Ε  προς την Ελλάδα;
• Τι άλλο θα χρειαζόταν να συμβεί για να πάψει η Ελλάδα να κάνει την χώρα-κότα της Ε.Ε;

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ: Μπορείτε να είστε όσο θέλετε σκληροί, να βαφτίσετε το ερώτημα και τον ερωτώντα όπως θέλετε, να έχετε στο νού σας δεκάδες «κέρδη» από την ένταξη στην Ε.Ε  αλλά παρακαλώ  θερμά να είστε συγκεκριμένοι τουλάχιστον όσο και το ερώτημα…) 

Το "ντεκοράκι" και η πραγματική ζωή

Ο Χανιώτης διοικητής του ΕΟΤ "ζήτησε" με επιστολή στους αρμόδιους υπουργούς την επισκευή της παλιάς εθνικής οδού Χανίων Κισσάμου στο τμήμα της Σταλός -Πλατανιάς δηλαδή στο τμήμα που διασχίζει την τουριστική καρδιά του Νομού Χανίων. Από την, εκ πρώτης όψεως, αυτονόητα θετική  ενέργεια προκύπτουν κάποια ενδιαφέροντα "δευτερογενή" μηνύματα:
1/ Οι δρόμοι  δεν υπάρχουν για να εξυπηρετούν πρωτίστως τις ανάγκες χιλιάδων πολιτών της περιοχής αλλά τις τουριστικές αγορές. Η άθλια κατάσταση του δρόμου λοιπόν "δυσφημεί ευθέως το τουριστικό προϊόν". Το οτι "δυσφημεί" και δυσχεραίνει την ζωή χιλιάδων ανθρώπων που χρειάζονται να κινηθούν και να επικοινωνήσουν για ζωτικές τους ανάγκες (εργασία, συναλλαγές, περίθαλψη, σχολείο κοκ) ποιόν απασχολεί; Το ότι η εγκατάλειψή του είναι μόνιμη πηγή ατυχημάτων και κινδύνων για τους Χανιώτες ποιόν απασχολεί; Ο κ διοικητής - θα πείτε -μίλησε για τον τομέα του. Ίσως. Γεγονός παραμένει όμως ότι κυριαρχεί η λογική της απολύτως αγοραίας αντίληψης για τα έργα και τις υποδομές, Το οικονομικής κοπής φαίνεσθαι πάνω από το είναι των ανθρώπων... Οι αγορές πάνω από τις ανθρώπινες ανάγκες. Το έχουμε ζήσει και με τα απορρίμματα παλιότερα: Ενοχλούσε περισσότερο η "εικόνα στους ξένους" και όχι η αρρώστια και η υποβάθμιση της ζωής των ντόπιων.
Το ξαναζήσαμε στις περσινές τρομακτικές καταστροφές όταν πολλοί ταγοί προσπερνούσαν την καταστροφή της ζωής χιλιάδων κατοίκων και ιεραρχούσαν  ως προτεραιότητα (στην καρδιά του χειμώνα...) την αποκατάσταση υποδομών τουριστικού ενδιαφέροντος.
2/ Η οπτική αυτή είναι εξαιρετικά κοντόθωρη και ατελέσφορη. Στην πραγματικότητα  καμιά βιτρίνα όσο περιποιημένη κι αν είναι δεν μπορεί να εγγυηθεί εδραία και μακρόπνοη υποστήριξη των τουριστικών δραστηριοτήτων. Για φανταστείτε λοιπόν ένα υπέροχο εμφανισιακά δρόμο που όμως δεν εξυπηρετεί κατά το ελάχιστο τις ανάγκες του πληθυσμού. Πόσο και για πόσο θα δουλεύουν το καλό οδόστρωμα και οι ζαρντινιέρες ως παραβάν της μιζέριας ενός συνολικά τρισάθλιου οδικού δικτύου; Και αντίστροφα: υπάρχει μεγαλύτερη και πιο στέρεα ενίσχυση του τουριστικού προϊόντος από την δραστική βελτίωση της ζωής των πολιτών; Από τη επέμβαση σε οδικά δίκτυα, νοσοκομεία, περιβάλλον, απορρίμματα , παραλίες κλπ με κριτήριο τους πολίτες και όχι το εμπορικό ντεκοράκι ;  Τι να το κάνεις όμως.Τέτοιες σκέψεις και τέτοιες προτεραιότητες απαιτούν υποτυπώδη ευθυκρισία, "κοινωνικοποίηση" και μακρά πνοή, ιδιότητες εν ανεπαρκεία στους κύκλους των αγορών  και των αγοραίων ιδεών....