Ο Χανιώτης διοικητής του ΕΟΤ "ζήτησε" με επιστολή στους αρμόδιους υπουργούς την επισκευή της παλιάς εθνικής οδού Χανίων Κισσάμου στο τμήμα της Σταλός -Πλατανιάς δηλαδή στο τμήμα που διασχίζει την τουριστική καρδιά του Νομού Χανίων. Από την, εκ πρώτης όψεως, αυτονόητα θετική ενέργεια προκύπτουν κάποια ενδιαφέροντα "δευτερογενή" μηνύματα:
1/ Οι δρόμοι δεν υπάρχουν για να εξυπηρετούν πρωτίστως τις ανάγκες χιλιάδων πολιτών της περιοχής αλλά τις τουριστικές αγορές. Η άθλια κατάσταση του δρόμου λοιπόν "δυσφημεί ευθέως το τουριστικό προϊόν". Το οτι "δυσφημεί" και δυσχεραίνει την ζωή χιλιάδων ανθρώπων που χρειάζονται να κινηθούν και να επικοινωνήσουν για ζωτικές τους ανάγκες (εργασία, συναλλαγές, περίθαλψη, σχολείο κοκ) ποιόν απασχολεί; Το ότι η εγκατάλειψή του είναι μόνιμη πηγή ατυχημάτων και κινδύνων για τους Χανιώτες ποιόν απασχολεί; Ο κ διοικητής - θα πείτε -μίλησε για τον τομέα του. Ίσως. Γεγονός παραμένει όμως ότι κυριαρχεί η λογική της απολύτως αγοραίας αντίληψης για τα έργα και τις υποδομές, Το οικονομικής κοπής φαίνεσθαι πάνω από το είναι των ανθρώπων... Οι αγορές πάνω από τις ανθρώπινες ανάγκες. Το έχουμε ζήσει και με τα απορρίμματα παλιότερα: Ενοχλούσε περισσότερο η "εικόνα στους ξένους" και όχι η αρρώστια και η υποβάθμιση της ζωής των ντόπιων.
Το ξαναζήσαμε στις περσινές τρομακτικές καταστροφές όταν πολλοί ταγοί προσπερνούσαν την καταστροφή της ζωής χιλιάδων κατοίκων και ιεραρχούσαν ως προτεραιότητα (στην καρδιά του χειμώνα...) την αποκατάσταση υποδομών τουριστικού ενδιαφέροντος.
2/ Η οπτική αυτή είναι εξαιρετικά κοντόθωρη και ατελέσφορη. Στην πραγματικότητα καμιά βιτρίνα όσο περιποιημένη κι αν είναι δεν μπορεί να εγγυηθεί εδραία και μακρόπνοη υποστήριξη των τουριστικών δραστηριοτήτων. Για φανταστείτε λοιπόν ένα υπέροχο εμφανισιακά δρόμο που όμως δεν εξυπηρετεί κατά το ελάχιστο τις ανάγκες του πληθυσμού. Πόσο και για πόσο θα δουλεύουν το καλό οδόστρωμα και οι ζαρντινιέρες ως παραβάν της μιζέριας ενός συνολικά τρισάθλιου οδικού δικτύου; Και αντίστροφα: υπάρχει μεγαλύτερη και πιο στέρεα ενίσχυση του τουριστικού προϊόντος από την δραστική βελτίωση της ζωής των πολιτών; Από τη επέμβαση σε οδικά δίκτυα, νοσοκομεία, περιβάλλον, απορρίμματα , παραλίες κλπ με κριτήριο τους πολίτες και όχι το εμπορικό ντεκοράκι ; Τι να το κάνεις όμως.Τέτοιες σκέψεις και τέτοιες προτεραιότητες απαιτούν υποτυπώδη ευθυκρισία, "κοινωνικοποίηση" και μακρά πνοή, ιδιότητες εν ανεπαρκεία στους κύκλους των αγορών και των αγοραίων ιδεών....
1/ Οι δρόμοι δεν υπάρχουν για να εξυπηρετούν πρωτίστως τις ανάγκες χιλιάδων πολιτών της περιοχής αλλά τις τουριστικές αγορές. Η άθλια κατάσταση του δρόμου λοιπόν "δυσφημεί ευθέως το τουριστικό προϊόν". Το οτι "δυσφημεί" και δυσχεραίνει την ζωή χιλιάδων ανθρώπων που χρειάζονται να κινηθούν και να επικοινωνήσουν για ζωτικές τους ανάγκες (εργασία, συναλλαγές, περίθαλψη, σχολείο κοκ) ποιόν απασχολεί; Το ότι η εγκατάλειψή του είναι μόνιμη πηγή ατυχημάτων και κινδύνων για τους Χανιώτες ποιόν απασχολεί; Ο κ διοικητής - θα πείτε -μίλησε για τον τομέα του. Ίσως. Γεγονός παραμένει όμως ότι κυριαρχεί η λογική της απολύτως αγοραίας αντίληψης για τα έργα και τις υποδομές, Το οικονομικής κοπής φαίνεσθαι πάνω από το είναι των ανθρώπων... Οι αγορές πάνω από τις ανθρώπινες ανάγκες. Το έχουμε ζήσει και με τα απορρίμματα παλιότερα: Ενοχλούσε περισσότερο η "εικόνα στους ξένους" και όχι η αρρώστια και η υποβάθμιση της ζωής των ντόπιων.
Το ξαναζήσαμε στις περσινές τρομακτικές καταστροφές όταν πολλοί ταγοί προσπερνούσαν την καταστροφή της ζωής χιλιάδων κατοίκων και ιεραρχούσαν ως προτεραιότητα (στην καρδιά του χειμώνα...) την αποκατάσταση υποδομών τουριστικού ενδιαφέροντος.
2/ Η οπτική αυτή είναι εξαιρετικά κοντόθωρη και ατελέσφορη. Στην πραγματικότητα καμιά βιτρίνα όσο περιποιημένη κι αν είναι δεν μπορεί να εγγυηθεί εδραία και μακρόπνοη υποστήριξη των τουριστικών δραστηριοτήτων. Για φανταστείτε λοιπόν ένα υπέροχο εμφανισιακά δρόμο που όμως δεν εξυπηρετεί κατά το ελάχιστο τις ανάγκες του πληθυσμού. Πόσο και για πόσο θα δουλεύουν το καλό οδόστρωμα και οι ζαρντινιέρες ως παραβάν της μιζέριας ενός συνολικά τρισάθλιου οδικού δικτύου; Και αντίστροφα: υπάρχει μεγαλύτερη και πιο στέρεα ενίσχυση του τουριστικού προϊόντος από την δραστική βελτίωση της ζωής των πολιτών; Από τη επέμβαση σε οδικά δίκτυα, νοσοκομεία, περιβάλλον, απορρίμματα , παραλίες κλπ με κριτήριο τους πολίτες και όχι το εμπορικό ντεκοράκι ; Τι να το κάνεις όμως.Τέτοιες σκέψεις και τέτοιες προτεραιότητες απαιτούν υποτυπώδη ευθυκρισία, "κοινωνικοποίηση" και μακρά πνοή, ιδιότητες εν ανεπαρκεία στους κύκλους των αγορών και των αγοραίων ιδεών....
