Πάρτο αλλιώς μάστορα !

Δημοσιεύτηκε χθές η τακτική δημοσκόπηση της Prorata για τον Νοέμβρη. Η αξία της, πέραν των προφανών, έγκειται κατ΄αρχήν στο ότι η εταιρεία δεν συγκαταλέγεται στις «πρόθυμες» και επίσης επειδή είναι τακτική ανά δίμηνο οπότε δίνει μια καλή εικόνα των μεταβολών στο κοινωνικό σώμα. (δείτε την εδω https://www.efsyn.gr/politiki/kybernisi/368553_ligo-prin-apo-tin-eytheia-gia-tis-ethnikes-kalpes). Η εικόνα της δημοσκόπησης είναι (και πάλι) σκληρή για την αντιπολίτευση ειδικά την αυτοαναφερόμενη ως αριστερή. Εδραία πλέον στασιμότητα και χαμηλές επιδόσεις σε κρίσιμες πλευρές της πολιτικής συμπεριφοράς. Η έρευνα πιστοποιεί με σαφήνεια ότι οι κεντρικές τακτικές επιλογές αλλά και η δημόσια εικόνα της ΔΕΝ ΠΕΙΘΕΙ! Στασιμότητα για το ΚΚΕ, υποχώρηση για το ΜΕΡΑ 25, στασιμότητα σε χαμηλά για τον ΣΥΡΙΖΑ, καθαρή προτίμηση του ΠΑΣΟΚ στην δεξιά. Ειδικά για την αξιωματική αντιπολίτευση υπάρχουν δείκτες που μιλούν για αποδοκιμασία κεντρικών επιλογών του. Η ολοκληρωτική επένδυση σε μια αρχηγοκεντρική και κεντρώα δομή και πρόγραμμα αστοχεί εμφατικά στην κοινή γνώμη! Ο ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά ο κ. Τσίπρας είναι πίσω σε πολλούς δείκτες όπου η αριστερά είχε μια «ιστορική υπεροχή» και φαίνεται ότι η εικόνα ασυνέπειας λόγου – έργων είναι αξεπέραστη και καθοριστική. Η δική μου «μακροσκοπική» ανάγνωση: Η αριστερά έζησε και πρωταγωνίστησε σε γεγονότα τεράστιων ιστορικών διαστάσεων όπως η κατάρρευση των καθεστώτων του υπαρκτού, η μνημονιακή καταστροφή της χώρας και η συνακόλουθη ανάληψη της κυβέρνησης από ένα κόμμα με αδιαμφισβήτητο, τότε, αριστερό πρόσημο και μια βαριά πολιτική ήττα. Στην πραγματικότητα οι ηγετικές ομάδες της αριστεράς, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αρνήθηκαν να μελετήσουν βαθιά και προωθητικά την εμπειρία τους. Διότι δεν αποτελεί αναζήτηση η απόδοση των πάντων σε εξωθεν συνομοσίες. Ούτε η εναπόθεση των πάντων σε κάποιον σταρ της πολιτικής. Ούτε βεβαίως η –κατ΄ουσίαν- χωρίς συζήτηση μετακόμιση σε αρχηγικά και απροσδιορίστου υφής και περιεχομένου προγραμματικά πεδία ενός «κεντρώου ρεαλισμού». Αυτή η στρατηγική έλλειψη αναζήτησης νέας ιδεολογικής και θεωρητικής βάσης τους υποχρεώνει σε πολιτική και τακτική αμηχανία , ασάφεια λόγου, οραματική στειρότητα , δημόσιο λόγο από το στοκ. Ίσως ακούγεται σκληρό αλλά κάτι τέτοιο δείχνει το βόλεμα στα έτοιμα ακόμη κι αν αυτά είναι ξαναζεσταμένα και οικτρώς αποτυχόντα μοντέλα. Ορίζοντας βδομάδας, «τσαμπουκαλεμένη» αντιπολίτευση της ατάκας και ίσα να βγαίνει το πολιτικό μεροκάματο. Έλα όμως που δεν φαίνεται να βγαίνει. Θα προβληματιστεί κανείς;